Inwert cukrowy to syrop, w którym zwykły cukier (sacharoza) został rozłożony na dwa cukry proste: glukozę i fruktozę. Ten proces nazywa się inwersją cukru i może być przeprowadzony chemicznie (np. kwasami) lub enzymatycznie – i właśnie ten drugi sposób stosuje się w produkcji pokarmu dla pszczół.

Dzięki temu, że cukry są już rozbite, pszczoły nie muszą zużywać energii i enzymów, żeby je strawić. Inwert cukrowy jest więc łatwo przyswajalny, nie fermentuje, długo zachowuje świeżość i nie krystalizuje się szybko – dlatego świetnie nadaje się do karmienia pszczół, zwłaszcza na zimę.

Syrop inwertowany (np. Apiinvert) to gotowy pokarm, w którym cukry złożone (sacharoza) zostały rozbite na glukozę i fruktozę – czyli tak, jak pszczoły robią to naturalnie. Dzięki temu:

Zalety syropu inwertowanego:

• Łatwo przyswajalny – pszczoły nie muszą zużywać energii na jego trawienie,

• Mniej obciąża organizm pszczoły (mniej zużycia enzymów i ciała tłuszczowego),

• Nie krystalizuje się szybko – lepszy na zimę,

• Gotowy do użycia – bez gotowania i ryzyka błędów,

• Dłuższy termin ważności i brak pleśnienia.

Domowy syrop cukrowy:

• Działa, ale musi być dobrze przygotowany (odpowiednie proporcje, bez przypalenia!),

• Krótsza trwałość, większe ryzyko fermentacji.

Aby uniknąć rabunków w pasiece, przede wszystkim nie wolno rozlewać syropu ani miodu wokół uli. Karmienie pszczół powinno odbywać się wieczorem, zawsze wewnątrz ula – najlepiej w podkarmiaczkach. Pszczoły są wtedy spokojniejsze, a zapach nie przyciąga rabusiów z innych rodzin.

W okresach bez pożytków warto maksymalnie zwęzić wylotki, zwłaszcza w słabszych ulach. Dzięki temu pszczoły łatwiej obronią się przed intruzami. Należy też ograniczyć czas przeglądów – nie zostawiać otwartego ula na długo, nie wystawiać plastrów z miodem na zewnątrz i nie pozostawiać resztek sprzętu w pobliżu.

Słabe rodziny lub odkłady najlepiej ustawić nieco na uboczu, z dala od silnych rodzin. Jeśli pojawią się pierwsze oznaki rabunku (bijatyki przy wylotku, dzikie latanie, obecność martwych pszczół), warto od razu zamknąć ul i przenieść go w chłodne, zacienione miejsce – choćby na dzień.

Kluczem jest porządek w pasiece, szybkie działanie i karmienie dyskretne – wtedy rabunki nie mają szans.

Syropy dla pszczół z pszenicy powstają z enzymatycznie rozłożonej skrobi i zawierają łatwo przyswajalne cukry proste (glukozę i fruktozę). Są gotowe do użycia, mają długą trwałość, niską zawartość HMF i bardzo słaby zapach, co ogranicza ryzyko rabunków. Dzięki naturalnemu pochodzeniu i dobrej przyswajalności są chętnie wykorzystywane w dużych pasiekach. Ważne, by wybierać syropy dedykowane pszczołom, a nie przemysłowe zamienniki.

Syropy niededykowane dla pszczół – czyli np. zwykły syrop glukozowo-fruktozowy z przemysłu spożywczego, techniczny syrop skrobiowy albo odpady z cukrowni – to ryzykowny wybór i generalnie nie są zalecane do karmienia pszczół.

Tego typu syropy mogą zawierać resztki białek roślinnych, konserwanty, enzymy przemysłowe, a nawet śladowe ilości substancji szkodliwych lub toksycznych dla pszczół. Pszczoły mogą je pobierać, ale taki pokarm obciąża ich organizm, może powodować biegunki zimowe, gnicie pokarmu w plastrach albo zwiększyć ryzyko chorób jelit.

Dodatkowo nie masz gwarancji, że taki syrop nie będzie fermentował lub krystalizował się w ulu, co zimą może być tragiczne w skutkach. Oszczędność kilku złotych na kilogramie może więc oznaczać stratę całej rodziny pszczelej.

Podsumowując: jeśli syrop nie jest przeznaczony dla pszczół, nie warto go stosować. Zdrowie pszczół i spokojna zimowla są ważniejsze niż chwilowa oszczędność.

HMF (hydroksymetylofurfural) to związek powstający podczas podgrzewania lub długiego przechowywania cukrów, zwłaszcza fruktozy. Jest toksyczny dla pszczół – może osłabiać rodziny i powodować biegunki, szczególnie zimą. Dlatego w syropach dla pszczół HMF powinien być jak najniższy, najlepiej poniżej 15–20 mg/kg.